Monday, April 1, 2019

சில காதல் கவிதைகள்



காதலைப் பற்றிய சித்திரங்கள்
---

1.
யாராவது யாரையாவது முத்தமிடும்போதுதெல்ல்லாம்
எங்கோ திரள்கின்றன மேகங்கள்
கூடுதலாய் ஒரு விடியலுக்குத் திட்டமிடுகிறது பூமி
நம்பிக்கையோடு பூக்கத் தயாராகின்றன சில மலர்கள்
துணிந்து வானில் இறங்குகின்றன பறவைகள்

2.
பேருந்தின் எதிர்க்காற்றில்
முடிக்கற்றைகள் பறக்க
உதடு கடித்து விசும்பிக்கொண்டேயிருக்கிறாள்
கண்களிலிருந்து உதிர்ந்துகொண்டே இருக்கிறகின்றன
துயரத்தின் கை மலர்கள்
போன் ஒலிக்கிறது
ஆவேசமாய் எடுத்தவள்
நான் செத்துட்டேன் வைச்சிடு என்கிறாள்
சடசடவென சரிகின்றன
சில விண்மீன்கள்

3.
இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு
வாழ்ந்தவளையா இன்னமும்
தேடிக்கொண்டிருக்கிறாய் என்றாள்
நான் அவள் எழுதிய
காதல் கடிதத்தைக் காட்டினேன்
இது வெள்ளி வீதியின்
கவிதை நண்பா
இன்று காலை
மழையாய் வந்தாளே
பார்க்கவில்லையா என்றாள்




மரம்
---

உன் வீட்டு வாசலில்
தழும்புகளும்
காயங்களுமாய் நின்றுகொண்டிருக்கும்
அந்த அரச மரம் நானேதான்
அதன் ஆயிரம் நாவுகளும்
காற்றில் படபடத்துக்கொண்டிருப்பதும்
நம் காதலைத்தான்
அதன் கிளைகளில்
நீ அனுப்பிய இரு புறாக்கள்
அமர்ந்துள்ளன பாரேன்
ஒன்றின் பெயர் விருப்பம்
இன்னொன்று விருப்பின்மை
விருப்பின்மை எழுந்து
பறந்துவிடும் போதெல்லாம்
நான் உற்சாகமாகிவிடுகிறேன்
ஆயிரம் இலைகளையும்
ஒன்றோடு ஒன்றாய் உரசி ஓசையிட்டு
களி கூத்தாடுகிறேன்
விருப்பம் பறந்துவிடும்போதோ
புழுக்கம் வந்து
அமர்ந்துகொள்கின்றன என் கிளைகளில் - அன்பே
உன் வீட்டு வாசலில்
நிற்கும் அந்தக் கிளை ஒடிந்த
இலையுதிரும்
சோர்வுற்ற மரம் நானேதான்



பெயரிடுதல்
---
தெரிந்தும் தெரியாமலும் ஒளிரும்
ஒரு மங்கலான நட்சத்திரத்துக்கு
உன் பெயர் வைத்திருக்கிறேன்
ஒருநாள் வெகு நேரம் தேடியும்
அதைக் கண்டுபிடிக்கவே முடியவில்லை
அவ்வளவு பிரகாசமான இருளில்
எங்குதான் போனதோ
உன் சொற்களிலிருந்து
காதலை உணர்வதை விடவும்
சிரமமானது இல்லைதான்
அதன் இருப்பை அறிவது
ஆனாலும் சமயங்களில்
சலிப்பாகிவிடுகிறது இந்த விளையாட்டு



போதை
---

நீயே என் போதை நேரப் பேச்சு
உனை
உளறி உளறி
உளறி உளறி
ஒரு கவிதை செய்கிறேன்
குழறலும் கதறலும்
புலம்பலும் மோகமும் தாபமுமாய்
அதில் அத்தனை வண்ணங்கள்

நீயே என் போதை நேரப் பயணம்
வளைந்து நெளிந்து
தடுமாறி விழுந்து
முட்டி உடைந்தாலும்
நான் உனை நோக்கியே வருகிறேன்

நீயே என் போதைக்கான பரிதவிப்பு
மாலையானதும்
என் அழுக்குச் சட்டையைத் துழாவி
சில்லறைகளைத் தேர்த்தி
திரும்பத் திரும்ப
உன் முன் வந்து நிற்கிறேன்




முள் விளையாட்டு
----

இந்த விளையாட்டை நீதான் தொடங்கினாய்
அல்லது நான் தானோ தெரியவில்லை
ரகசியமாய் வாசிக்கும் கவிதைகளில்
முள்ளை மறைத்து வைப்பது
பிரெய்லி விரல்களாய்
புன்னகையுடன்
வரி வரியாய்
நிரடிக்கொண்டே வர
எதிர்பாரா இடத்தில்
சரக்கென்று ஒரு கீறல்
கண்ணீர் போல் ரத்தம்
துளியாய் எட்டிப்பார்த்தது
சுவாரஸ்யம் கூடட்டும்
என்று மறுமுறை நான்
ஒரு கத்தியைப் பொதித்து வைத்தேன்
சரியாய் அது
உன் கண்களையே கீறியது
இம்முறை நான் எதிர்பார்த்தது போலவே
நீயும் ஒரு கத்தியைத்தான் வைத்திருந்தாய்
மிகக் கவனமாக சரியாகச் சென்று
கீறிக்கொண்டேன் - பிறகு
மிகுந்த விருப்புடன்
இம் முள் விளையாட்டில் இறங்கினோம்
இப்போதெல்லாம்
எளிய சொற்களைக்கூட கடக்க முடிவதில்லை
அதன் முட்களைத் தேடாமல்





காத்திருத்தல்
---

தென்னையின் பச்சையங்களில் மிளிரும் பூர்ணமைக்கு
உன் சருமத்தின் வாசம்
உன் நினைவுகள்
கொடுரூப நிழல்களாய் திரியும் இவ்வறையில்
ஓர் உலர்ந்த நாவல் கனியென சுருண்டு கிடக்கிறேன்
பல காலமாய்
புராதான வெளவால்களின் வீச்சம்
ஒரு குரல் போல் அலறிக்கொண்டிருக்கிறது ஓயாமல்
எத்தனை யுகங்கள்
எத்தனை யுகங்கள்
என்று ஓர் எதிரொலி
மனகுகை எங்கும் அதிர்கிறது
பல நூற்றாண்டுகளாய்
எங்கோ
அகாலத்தில் ஒரு காகம் கரைகிறது
இந்த துயர இரவின் இசை இதுதானா
திடீரென சடசடக்கின்றன தென்னைகள்
மனம் துணுக்கிடுகின்றது
நீதான் வந்துவிட்டாயா
காட்டுப்பூக்களில் தேன் நிறையும்படி அணைக்க



Agalmatophilia
----
போயும் போயும்
ஒரு சிலையையா காதலிக்கிறாய் என்றாள்
நான் ஓவிட்டின் பிக்மாலியன்
கதையைச் சொன்னேன்
காதல் தேவதை அப்ரோடைட்டின்
வரத்தால்
தான் உருவாக்கிய தந்தச்சிலைக்கு
உயிர் வரம் வாங்கிக்கொண்டவன்
அது அவன்தானே
அவனைத்தானே
அவன் சிலையாக வடித்தான் என்றாள்
அவன் மட்டுமே அல்ல
அவனும்தான் அது
ஆணில் உள்ள பெண் அவள்
ஆணில் பெண்ணும் பெண்ணில் ஆணும்
எல்லோருக்குள்ளும் உண்டு
கலைஞர்களிலேயே
அந்த உள்ளுருக்கள்
முழு விழிப்பில் இருக்கிறார்கள்
ஒரு பெண் ஆணைச் சீண்டுவதன் வழியே
அவனுள் உள்ளவளையே சீண்டுகிறாள்
அவள் அவனை அடைவதன் வழியே
தன்னுள் உள்ளவனையே அடைகிறாள்
என்றேன்
நல்ல கதை என்று சிரித்துச் சென்றாள்
கலகலவென
சிலை இதழ் அறுபடச் சிரிக்கிறாள் தேவி



காத்திருத்தல்
--
காத்திருக்கத் தொடங்கி
எல்லோர் முகங்களிலும்
உனைக் கண்டதுதான் மிச்சம்
சிறு புன்னை பூக்கள்
உதிரும் தண்ணென்ற நிழலில்
இருப்பவள்
நீயல்ல என்றாலும் நீ என்று
ஒரு விளையாட்டு
ஒருவேளை நீயாக இருந்துவிடமாட்டாயா
என்ற பேராசைதான்
பக்கம் வரவர
என் சொல்போன் ஒலிக்கிறது
அதிலும் நீயல்ல
ஆனால் நீயென்று ஒரு பரபரப்பு
மென் காற்று வீசுகிறது
மனம் ததும்பிக்கொண்டேயிருக்கிறது
கண்கள் பெருகுகின்றன
வேறொருத்தியாய் நிற்கும்
அந்த புன்னை மரத்துப் பெண்ணைப் பார்க்கிறேன்
இவ்வளவு நிச்சயமாகவா
இந்தத் துயரம் கையளிக்கப்பட வேண்டும்





குட்டிச் செடி
----
சாக்கடை மேட்டின்
குட்டிச் செடிக்கு
வலுவில்லை என்றாலும்
வேர் உண்டு
நூறு இதயங்களாய் துடிக்கும்
இலைகளுக்கு அங்கிருந்து
ரத்த ஓட்டம் உண்டு
குட்டிக் குட்டியாய்
புன்னகைக்கும்
பூக்களும் உள்ளன
இளம்பச்சை வனப்பு
அதில் அத்தனை குதூகலம்
உடலெங்கும் மின்னும்
நிலவொளியில்
அதில் பூரிப்பதென்ன
காதலன்றி

No comments:

Post a Comment